വീട്ടിലെ സ്ഥലപരിമിതി കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവത്തെ ദോഷകരമായി സ്വാധീനിക്കുമോ?

വിശാലമായ മുറ്റവും പ്രകൃതിയോട് ചേർന്നുള്ള തൊടികളുമുള്ള തറവാടുകളിൽ നിന്നും അപ്പാർട്ട്‌മെന്റുകളിലേക്കും ചെറിയ പ്ലോട്ടുകളിലെ പരിമിതമായ കെട്ടിടങ്ങളിലേക്കും നമ്മുടെ പാർപ്പിട സംസ്കാരം അതിവേഗം മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ മാറ്റം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് കുട്ടികളെയാണ്. ഒരു കുട്ടിയുടെ വളർച്ചയുടെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ അവരുടെ ‘ആദ്യത്തെ ലബോറട്ടറി’ ആണ് അവരുടെ വീട്. ചുറ്റുപാടുകൾ നിരീക്ഷിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഈ ഘട്ടത്തിൽ, വീടിന്റെ ചുറ്റളവ് ചുരുങ്ങുന്നത് കുട്ടികളുടെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ വികാസത്തെ പലരീതിയിൽ ബാധിക്കുന്നു.ചെറിയ അപ്പാർട്ട്മെന്റുകളിലെ സ്ഥലപരിമിതിയല്ല, ആ സ്ഥലപരിമിതി സൃഷ്ടിക്കുന്ന ജീവിതശൈലി മാറ്റങ്ങളാണ് പ്രശ്നം. വീടിന്റെ വലുപ്പക്കുറവ് നേരിട്ട് കുട്ടികളിൽ ഹൈപ്പർ ആക്റ്റീവ് സ്വഭാവമോ പെരുമാറ്റദൂഷ്യമോ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, കുട്ടിയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ ഊർജ്ജത്തെ തളച്ചിടുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത്. ഔട്ട്ഡോർ കളികൾക്ക് സ്ഥലമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ അമിതമായ സ്ക്രീൻ ഉപയോഗം, രക്ഷിതാക്കളുടെ ഇടപെടൽ, വൈകാരികമായ പിന്തുണ എന്നിവയ്‌ക്കൊപ്പം ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളെയും നാം ഒരേപോലെ വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്. കുട്ടികൾക്ക് പുറത്തിറങ്ങി കളിക്കാനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് അവരുടെ വികാസത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകത്തെ തടയുന്നതിന് തുല്യമാണ്.തുറസ്സായ ഇടങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യംകുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നത് കേവലം സമയം കളയാനുള്ള വിനോദമല്ല, മറിച്ച് ജൈവികമായ ഒരു ആവശ്യമാണ്. ഓടാനും ചാടാനും മരങ്ങളിൽ കയറാനുമുള്ള അവസരങ്ങൾ കേവലം പേശീബലം വർധിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. പുറത്തുള്ള കളികൾ കുട്ടികളിൽ പലവിധ ഗുണങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നു:ശരീരത്തിന്റെ ബാലൻസ് നിലനിർത്താനും കൈകാലുകളുടെ കൃത്യമായ ഏകോപനത്തിനും പുറമെയുള്ള കളികൾ സഹായിക്കുന്നു. വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ കളികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാനുള്ള കുട്ടികളുടെ ഭയം ഇല്ലാതാക്കുന്നു. നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്ത പ്രകൃതിദത്തമായ അന്തരീക്ഷം ഭാവനാസമ്പന്നമായ ചിന്തകൾ വളർത്തുന്നു. കളികൾക്കിടയിലുണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങൾ സ്വയം മറികടക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ചിന്താശേഷിയെ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. മാത്രമല്ല, ശാരീരികമായ അധ്വാനം കുട്ടികളുടെ തലച്ചോറിനെ പഠനത്തിനായി സജ്ജമാക്കുന്നു.


Cinema ⏭️