മീനില്ലാക്കടലും ഒഴിഞ്ഞ വലകളും; പ്രളയാനന്തര തീരത്തെ ദുരിതക്കാഴ്ചകൾ

കൊല്ലം ∙ മീൻപിടുത്തം ഒരു തൊഴിലല്ല, അതൊരു ജീവിതരീതിയാണ്. എന്നാൽ, കടലിലെ തിരമാലകൾക്കൊപ്പം ആടിയുലയുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ദുരിതപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അധികമാരും അറിയാറില്ല. ആഴക്കടലിനോളം തന്നെ പഴക്കമുണ്ട് അവരുടെ കണ്ണീരിനും പരാതികൾക്കും. ലോക മത്സ്യബന്ധന ദിനം ആചരിക്കുമ്പോൾ, കൊല്ലത്തെ തീരദേശവാസികളുടെ ജീവിതം അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ കയങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.
പരവൂർ മുതൽ അഴീക്കൽ വരെയുള്ള കൊല്ലത്തിന്റെ നീണ്ട തീരമേഖലയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളാണ് മത്സ്യബന്ധനത്തെ ആശ്രയിച്ചു കഴിയുന്നത്. വള്ളങ്ങളിലും ബോട്ടുകളിലും കടലിലേക്ക് പോകുന്ന ഇവർക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന വെല്ലുവിളികൾ ഒന്നുതന്നെയാണ്. കടലും കരയും ഒരുപോലെ ഭീഷണിയാകുമ്പോൾ അവരുടെ ആശങ്കകളും വർദ്ധിക്കുന്നു. പണ്ടത്തെ അപേക്ഷിച്ച് മത്സ്യലഭ്യത വല്ലാതെ കുറഞ്ഞു, കാലാവസ്ഥയിലെ അപ്രതീക്ഷിത മാറ്റങ്ങൾ, കടലിൽ പോകാനുള്ള കർശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ, കിട്ടുന്ന മീനിന് ന്യായമായ വില ലഭിക്കാത്ത സാഹചര്യം എന്നിവയൊക്കെ ജീവിതത്തെ ദുസ്സഹമാക്കുന്നു. പുഴകളെയും കായലുകളെയും ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഉൾനാടൻ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ അവസ്ഥയും ഇതിൽനിന്നും ഒട്ടും ഭിന്നമല്ല.
ഇന്ധനവില കുതിച്ചുയരുന്നത് പരമ്പരാഗത മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ നട്ടെല്ലൊടിക്കുകയാണ്. മണ്ണെണ്ണ കിട്ടാനില്ലാത്ത അവസ്ഥ നീളുകയാണ്. കരിഞ്ചന്തയിൽ ഉയർന്ന വില നൽകി മണ്ണെണ്ണ വാങ്ങി കടലിൽ പോയാലും, പിടിക്കുന്ന മീനിന് ലഭിക്കുന്ന തുച്ഛമായ തുക മുടക്കുമുതലിന് പോലും തികയാറില്ല. പലരും കടുത്ത സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ധന വിലയിലെ ഭീമമായ വർദ്ധനവ് താങ്ങാനാവാതെ വള്ളങ്ങൾ കരയ്ക്ക് കയറ്റി വെച്ച് മീൻപിടുത്തം നിർത്തിവെക്കേണ്ട ഗതികേടിലാണ് പലരും. ഇതെങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുമെന്ന ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുകയാണ് ഓരോ മത്സ്യത്തൊഴിലാളിയും.




